تبلیغات

وهم سبز
وبلاگ من
وبلاگ من
ایمیل من
[yahoo]

نویسندگان
شاهین شیرزادی (62)

موضوعات
General (62)

ماهنامه
مهر 1386 (1)
مرداد 1386 (1)
خرداد 1386 (2)
اردیبهشت 1386 (1)
فروردین 1386 (1)
اسفند 1385 (2)
بهمن 1385 (3)
دی 1385 (1)
آذر 1385 (1)
آبان 1385 (4)
مهر 1385 (7)
شهریور 1385 (5)
مرداد 1385 (4)
تیر 1385 (1)
خرداد 1385 (5)
اردیبهشت 1385 (1)
فروردین 1385 (1)
اسفند 1384 (2)
بهمن 1384 (3)
دی 1384 (3)

صفحات

نمایش نظرات 1 تا 30


جستجو
جستجو در بلاگ


سایت ادبی دیگران ، ادبیات ایران و جهان
Seyed Ali Salehi
دوستان
شال گردن
خودم را ورق می زنم
شیوا . ش
خاطرات پراکنده
نیروانا
محمد ثقفی
آرتمیس
مجید موذنی
دکتر محمدرضا ترکی
نوشیدن یه چای داغ!
دکتر زرقانی
دختر نارنج و ترنج
روح خزنده ( فروغ )
شرق بهشت
نگار
دکتر کاووس حسن لی
آناهید
فاطمه
فاطمه اختصاری
صدیقه حسینی
علیرضا بدیع
جدیدترین فیلترشکن ها
پیچش
سایه
باران
هجران
گوگوش یک افسونگر
مرضیه
بنده در وبسایت دیگران !
عسل

آمار وبلاگ ..
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل بازدید ها :
كل نظر ها :
كل مطالب :



09:10 ق.ظ<-پنجشنبه 19 مهر 1386<-پنجشنبه 19 مهر 1386

¤¤¤ سوره ¤¤¤                                  برای : فرزام. ز  ( والقلم )

- سلام ، مصدر کوچک !
خودت خوب می دانی برای تو ، 
امروز با امروز ، یا دیروز با فردا ،
تفاوت چندانی نمی کند .

( - مثلا همین گریستن !
دیده ای تا بحال از کسی ساعت بپرسد و بعد؟ - )

- آقای مصدر !
برای شما دیروز با دیروز ، یا امروز با فردا ،
تفاوت چندانی نمی کند.
با اینهمه ،
           چند دقیقه ی دیگر
وقت حضور شما
           فرا می رسد
بعد از این مربع ، شاعر ، تکلیف شما را با شناسه دوم مشخص خواهد  کرد

                                            [ مربع]

در قیام هرات
به دار آویخته بودی ام
و زیر تابوت ام را ، گرفته و می گریستی ...
طاووس ها      بر نوار لب هایت      منقار می زدند
و قارقار کافوری کلاغ ،
                     در استخوان های من درد می شد

و تو چه می دانی که درد چیست؟

و تو چه می دانی، که تاریخ ، در هجای اول من ، چگونه تحریف شد؟
تاریخ من درد می کند مونس !
بومسلم این خراسان       هوای خیانت دارد
انگار،          باید هزار بار،        به دار ،         بیاویزی ام مونس!
و تو چه می دانی ،
                     که من هنوز ، بابت آن تاسف کوچک، اشک می ریزم ...

آقای مصدر !
فرصت حضور شما تمام شد...
حالا جنازه ی شاعر       برای گریستن ،      
به چند نخ سکوت محتاج است
به چند نخ سکوت....

[سکوت ]


یک فوج گنجشگ بیمار،
بر شانه های تو  ایستاده اند.
همیشه صرف و نحو تو خوب بوده مونس
تو خوب می دانی که واژه ها
            همیشه سهم معینی از شناسه ها دارند
دلتنگ ، با شناسه ی اول
بیزار  ،  با شناسه ی دوم
و فعل عشق ،
                با کدام شناسه ملیح ترست؟
سکوت کن مونس       سکوت کن
صدای تو ،
             در استخوان هایم درد می شود

به جیم کدام معجزه ایمان بیاورم ؟

- ( و شاعر ،
             اصلا نمی داند ایمان چیست ) ...

دوباره
به چند سطر قبل برگرد
و زیر تابوت من بایست

همه ی حساب ها درست      اما      بروی شانه های من       دوباره حساب کن مونس...





ویرایش شده در تاریخ پنجشنبه 19 مهر 1386 و ساعت 10:10 ق.ظ

Designers
LostLord+Alireza Asgari